Voor Rinus Verdonk en Helene van Gurp voelt Cingelveste als een volgende stap die goed past bij hun leven nu. Ze wonen al jaren in ’s-Heerenhoek en blijven met hun nieuwe woning dicht bij het dorp, de verenigingen en de mensen die ze kennen.
Rinus heeft een lange geschiedenis met ’s-Heerenhoek: hij kwam er als kind wonen en woonde later een periode in Goes, maar uiteindelijk keerden hij en Helene terug naar zijn roots. Die stap terug naar het dorp bleek een goede keuze. Met Cingelveste zetten ze opnieuw een stap, maar wel binnen dezelfde vertrouwde omgeving.
“Nu maken we de volgende stap richting de Schietwei. Die zit daar tegenover en ik ben schutter. We beheren samen de kantine van de schutterij. Dat is gewoon een hele leuke ploeg onder elkaar.”
Wonen dicht bij de schutterij
Voor Rinus is de ligging van hun nieuwe woning bijzonder. De Schietwei ligt vlakbij en vanuit de woning kijkt hij straks bijna uit op de locatie die al lang bij zijn leven hoort.
“Als ik de gordijnen open doe, dan zie ik de Schietwei. Dan zien we zo de wip staan, tussen de bomen door. Die masten zijn 25 meter hoog, dus die zie je vlug genoeg.”
De schutterij is voor hem niet zomaar een vereniging. Het is verbonden met familie, geschiedenis en het dorp. Ook zijn vader was jarenlang schutter.
“Mijn vader is ook 80 jaar schutter geweest. Hij was een echte ’s-Heerenhoekenaar. Ik heb hier op de lagere school gezeten en later ben ik natuurlijk naar Goes gegaan. En nu komen we weer terug naar hier.”
Helene en Rinus zijn allebei betrokken bij het verenigingsleven. Juist dat maakt wonen in ’s-Heerenhoek voor hen aantrekkelijk: het dorp leeft, mensen kennen elkaar en er wordt veel georganiseerd.
De stap samen maken
In eerste instantie hadden Rinus en Helene nog niet echt het idee om te verhuizen. Ze wisten wel dat er plannen waren voor Cingelveste, maar het was nog geen concrete stap. “We hadden eigenlijk nog helemaal niet zo het idee om te verhuizen. Maar we gingen eens kijken, gewoon van: wie is er geïnteresseerd? En dan ga je op een gegeven moment samen het gesprek aan: wanneer moet je zo’n stap maken?”
Dat gesprek werd extra belangrijk doordat Rinus vorig jaar ziek is geweest. Daardoor gingen ze bewuster nadenken over timing en over de vraag wanneer je samen een nieuwe stap zet. Helene vertelt: “Hij was vorig jaar behoorlijk ziek. Toen hebben we gezegd: het mooiste is als je het samen kan doen. Nu hebben we de mogelijkheid, dus we gaan het gewoon doen.”
Voor hen was het dus geen impulsieve beslissing, maar een keuze die langzaam logisch werd. “We hebben gewoon samen de keuze gemaakt.”
Een levensloopwoning die past bij nu
Rinus en Helene kwamen uiteindelijk uit bij een levensloopwoning die goed past bij de fase waarin ze nu zitten. “We wonen nu in een groot huis met veel ruimte. Straks kiezen we voor een woning waar alles gelijkvloers kan, zodat we eigenlijk zonder bovenverdieping kunnen wonen.”
Dat maakt de stap logisch: ze gaan kleiner en makkelijker wonen, zonder het dorp achter zich te laten. De woning biedt het gemak van nieuwbouw, met een indeling die beter aansluit bij de komende jaren. “Als je ouder bent, zeg je ook niet zo makkelijk: ik koop nog een huis. Maar zo’n levensloopwoning, met een mooie nieuwe keuken en helemaal aangepast aan de nieuwe tijd, dat is ook wel lekker. Misschien hoef je de eerste tien jaar niks te doen.”
Ook hun huidige woning krijgt straks weer een nieuwe invulling. Daar komt een jong gezin in wonen. Dat vinden Rinus en Helene mooi om te zien.
“Nu komt er een jong gezin in met twee kleine kindjes. Dan denk ik: ja, die hebben daar heerlijk de ruimte. Zo zie je dat het dorp eigenlijk gewoon jong blijft. Doordat wij ruimte maken, kunnen anderen weer doorstromen.”
Een dorp met veel verenigingsleven
Wat Rinus en Helene waarderen aan ’s-Heerenhoek, is dat er veel gebeurt. Het dorp heeft volgens hen een actief verenigingsleven, met voor verschillende leeftijden en interesses iets te doen.
“Je hebt hier de schutters, het wielrennen, de jacht, darten, voetbal, tennis, gymnastiek, scouting, carnaval, klaverjassen en koersbal. Er wordt hier echt heel veel gedaan.”
Daarnaast noemen ze ook initiatieven die mensen bij elkaar brengen en helpen om de dorpskern levendig te houden.
“Er is ook een vereniging vanuit de gemeente, Samen voor Elkaar, om de dorpskern te behouden. Mensen trekken meer met elkaar op en er wordt regelmatig iets georganiseerd.”
Voor Rinus en Helene is dat precies wat ’s-Heerenhoek bijzonder maakt. Het dorp is niet alleen een plek om te wonen, maar ook een plek waar mensen elkaar blijven ontmoeten.
Een gezellige nieuwe buurt
Tijdens de bijeenkomst rond Cingelveste maakten Rinus en Helene al kennis met toekomstige buren. Die eerste indruk was positief. Er kwamen direct gesprekken op gang en er werd zelfs al een groepsfoto gemaakt. “We hebben al kennisgemaakt. We zijn ook al eens foto’s gaan maken. Het wordt echt een gezellige buurt.”
Rinus en Helene kijken uit naar hun nieuwe woning. Niet als een afscheid van wat ze hadden, maar als een volgende stap binnen hetzelfde dorp. Dicht bij de Schietwei, dicht bij het verenigingsleven en op een plek waar ze opnieuw kunnen beginnen, zonder het vertrouwde los te laten.
